|
|
2008-12-12
Oświata
|
Oświata charakteryzuje się ciekawymi rozwiązaniami organizacyjno-dydaktycznymi, takimi jak kształcenie telewizyjne na poziomie szkoły podstawowej oraz edukacja równoległa, czyli możliwość uczenia się w szkole dziennej, wieczorowej lub telewizyjnie, na szczeblu szkolnictwa średniego. Portugalia ma najwyższy w Europie wskaźnik analfabetyzmu – 10,4% mieszkańców w wieku powyżej 15 roku życia nie potrafi czytać ani pisać.
|
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-10-25
Monção
|
Monção to miejscowość w Portugalii, leżąca w dystrykcie Viana do Castelo, w regionie Północ w podregionie Minho-Lima.
Miejscowość jest siedzibą gminy o tej samej nazwie. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-08-10
Trás-os-Montes
|
Trás-os-Montes (wym. tɾaz-uʒ-'mõtɨʃ, dosłownie: Za Górami, w niektórych publikacjach[1] nazywana Transmontanią) - portugalska kraina historyczna, istniejąca formalnie w latach 1936-76 jako Trás-os-Montes e Alto Douro. Zajmuje północno-wschodni, górzysty i relatywnie mało urodzajny narożnik kraju. Ludność: 372 539 (stan na rok 2005), powierzchnia: 10 936 km². Region skupia dzisiejsze dystrykty Bragança i Vila Real; inna większa miejscowość to Chaves. Pasmo górskie, które nadało nazwę prowincji to Serra de Marão, odgradzająca ją na zachodzie od nadmorskiego regionu Minho i obszaru metropolitalnego miasta Porto.
 |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-05-30
Lizbona: Rossio i okolice
|
Najwięcej uroku dodają Dolnemu Miastu place, a zwłaszcza znajdujący się na jej północnych obrzeżach Rossio. Choć sam plac prezentuje się dość skromnie, to właśnie tutaj skupia się całe życie towarzyskie Lizbony.
Zarówno turyści, jak i mieszkańcy chętnie przesiadują w nastrojowych kawiarenkach, tym bardziej że do zatrzymania się choćby na chwilę zachęcają wystawione na zewnątrz stoliki.
Splendoru dodaje placowi okazały budynek Teatru Narodowego im. Marii II (Teatro Nacional de Dona Maria II), wzniesiony w północnej części Rossio w latach 40. XIX w. Przed trzęsieniem znajdowała się tu siedziba inkwizycji, na zewnątrz której odbywały się publiczne egzekucje przez powieszenie czy rytualne palenie heretyków na stosie (tu m. in. dopuszczono się jednego z najokrutniejszych czynów w dziejach Portugalii - w czasie świąt Wielkanocnych 1506 r. spalono żywcem ok. 2 tys. neofitów żydowskich), czasami miały też miejsce walki byków.
Wieńcząca główną kolumnę statua pochodzi z XIX w. i przedstawia króla Piotra IV (od jego imienia pochodzi oficjalna nazwa placu - Praça Dom Pedro IV). W rzeczywistości jednak pomnik wyobraża kogo innego, mianowicie niedoszłego cesarza Meksyku, arcyksięcia austriackiego Maksymiliana. Wysłana z Paryża rzeźba przypadkowo trafiła do Lizbony akurat w momencie, gdy do miasta dotarły wieści o zamordowaniu Maksymiliana za oceanem. Umownie nazwana imieniem portugalskiego władcy, została umieszczona na 23-metrowej kolumnie na środku placu. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-04-25
Klasztor Karmelitów
|
Idąc na południe od kościoła św. Rocha dochodzi się na zamknięty dla ruchu Largo do Carmo, którego urok można smakować odpoczywając w przyjemnej kawiarence. Stąd blisko już do Elevador de Santa Justa.
Wejście do kolejki znajduje się przy końcu alei, na prawo od ruin gotyckiego kościoła z klasztoru Karmelitów (Convento do Carmo). Ta niegdyś największa świątynia w mieście została częściowo zniszczona podczas trzęsienia ziemi, wielu turystów uważa jednak, iż ruiny prezentują się o wiele piękniej i wywołują większe wrażenie niż pierwotna budowla. W XIX w., po wykonaniu odpowiednich prac adaptacyjnych, w obrębie murów klasztornych otwarto fabrykę chemiczną.
Obecnie ma tu swą siedzibę Muzeum Archeologiczne (Museu Arqueológico do Carmo; IV-IX pn.-sb. 10.00-18.00; X-III pn.-sb. 10.00-13.00 i 14.00-17.00; 300 esc.), a wystawione w nim zbiory należą do największych atrakcji w mieście. Wewnątrz zwiedzający przechodzą najpierw wzdłuż nawy głównej, zdobionych różami kolumn i ukrytych za nimi grobowców i posągów. Do najciekawszych eksponatów zalicza się sarkofagi umieszczone w głębi kościoła, wokół ołtarza głównego. Największy z nich to pięknie rzeźbiony, dwumetrowy grobowiec Ferdynanda I; tuż obok spoczywa kanclerz Henryka Żeglarza, Gonçalo de Sousa (umieszczona na grobowcu rzeźba przedstawia Gonçala z książką w dłoni, co ma symbolizować jego ogromna wiedzę). Warto przyjrzeć się z bliska wykonanej z jaspisu i sprowadzonej z Brazylii statuetce ukazującej Najświętszą Marię Pannę w otoczeniu cherubinów.
Ogromne wrażenie sprawia widok dwóch wystawionych w szklanych gablotach mumii, ułożonych w skulonej pozycji i pochodzących sprzed XIV w. Tuż obok znajdują się zmumifikowane głowy pary peruwiańskich Indian. Oprócz tego w muzeum zobaczyć można krzemienie, groty, prehistoryczne wyroby z ceramiki, monety sprzed XIII w. oraz rzymskie inskrypcje. Wszystkie eksponaty zostały podpisane w języku angielskim, niestety organizatorzy nie przywiązywali większej wagi do zachowania porządku chronologicznego. W letnie wieczory w muzeum odbywają się często koncerty muzyczne. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-03-04
Historia
|
W starożytności Portugalię zamieszkiwały ludy iberyjskie i celtyckie. W III wieku p. n. e. stała się ona częścią Kartaginy, sto lat później - Imperium Romanum. Od 27 roku p. n. e. ziemie Portugalii stanowiły prowincję zwaną Luzytanią. Po upadku Cesarstwa w Portugalii swe państwo założyli ariańscy Wizygoci - germańskie plemię, jedno z tych, które stały się przyczyna upadku Imperium Rzymskiemu. Kres wizygockiemu panowaniu położył najazd Arabów w VIII. Od tego momentu przez następne kilkaset lat w Portugalii rozwijała się i kwitła kultura islamska, a obok niej także i tolerancyjnie traktowane: chraeścijańska i żydowska.
Do dziś w niektórych regionach Portugalii możemy oglądać pozostałości kultury mauretańskiej.
W 1147 roku jego władca chrześcijański Alfons, zwany zdobywcą zdobył Lizbonę. Od tego czasu rozpoczął się proces powiększania terytorium. Ostatecznie w XIII wieku ukształtowały się granice kraju. Portugalia rozwijała się szybko, głównie dzięki silnym miastom. Już w XIII wieku w Lizbonie powstał pierwszy uniwersytet.
Prawdziwy rozkwit przyniosły jednak odkrycia geograficzne - to portugalscy żeglarze odkryli Przylądek Dobrej Nadziei. Rozwinięta flota i tradycje żeglarskie przydały się w XVI wieku, gdy portugalia stała się imperium kolonialnym.
Silna pozycja osłabła w XIX wieku, wraz z uniezależnianiem się kolonii. W 1910 z królestwa, Portugalia stała się republiką. Jako że ominęła ja zawierucha wojny domowej w Hiszpanii i drugiej wojny światowej, zachowało się w niej wiele ciekawych zabytków, sam kraj natomiast jest kwitnący po dziś dzień, stanowiąc jedno z bogatszych państw Unii Europejskiej. |
|
Komentarzy:
1
|
|
2008-02-25
Plaże
|
Największą popularnością cieszą się plaże w rejonie turystycznym Algarwe. O ich atrakcyjności decyduje niecodzienny krajobraz - błękitne morze, złoty, delikatny piasek plaż i skały z czerwonego piaskowca. W miejscowościach i kurortach turystycznych można wypożyczyć leżaki i parasole, w plażowym barze zamówić schłodzonego drinka i oddać się beztroskiemu relaksowi. Większość plaż jest bardzo dobrze oznakowana i strzeżona, dlatego nie musimy się martwić, że przypadkiem zażywamy kąpieli w niedozwolonym miejscu.
Na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego panują dobre warunki do uprawiania sportów wodnych i plażowych. Dobrze rozwinięte mariny mogą pochwalić się starą tradycją żeglarską, a także sprzętem, który udostępniają turystom spragnionym słońca i błękitu oceanu. Wybrzeże Algarve, Plaia de Rocha i Playa de Avoroferuje nam szereg atrakcji - boiska do gry w siatkówkę plażową, możliwość uprawiania surfingu, windsurfingu, jet-ski oraz żeglowania po oceanie. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-02-25
Portugalia
|
| Portugalia leży w południowo-zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego, który wytyczał w czasach starożytnych "koniec świata". Na północy i wschodzie Portugalia graniczy z jedynym sąsiadem Hiszpanią, a jej zachodnie i południowe wybrzeże otacza Ocean Atlantycki. Do terytorium państwa należą także 2 regiony autonomiczne: archipelag wysp wulkanicznych - Azory (Açores) i Madera (Madeira). |
|
Komentarzy:
0
|
Wykop